Zijdezacht drankje op de Zijderoute

item3

Cognac heeft extravagante kantjes. In 2014 ging bij Harrods in Londen een flesje Courvoisier & Curlier uit 1789 voor een dikke 110.000 euro over de toonbank. Totdat de Chinezen hun nachtclubs reguleerden, was cognac in die tenten het nieuwe opium voor naar erotiek zoekende zakenlui. En cognac komt niet alleen uit Frankrijk - ook uit de bergstaat Kirgizië. Ze laten het zich daar goed smaken!

 

Arak en cognac

Even op de rem. Cognac uit een Centraal-Aziatische bergstaat? Kirgizië, een land dat voor zo’n beetje de helft boven de 3000 meter ligt? Waar ooit de oude Zijderoute doorheen liep? Waar slechts een enkel keertje een flesje Moldavisch druivennat ontkurkt wordt? Kirgizië doet niet (meer) aan wijnbouw maar produceert dus wel cognac. Ook deze voormalige Sovjetstaat weet de distilleerketel in brand te steken en bulkt natuurlijk van de wodka. Lokaal als ‘Arak’ bekend. Maar waarom zijn de Kirgiziërs dan ook cognacdrinkers geworden?

 

Een proost met paardenbier en goudvocht

Ze hebben het wel geprobeerd: wijn maken. Het leverde enkel een flauw, zoetig slobberwijntje op. Bovendien roofde Gorbatsjov in 1985 alle wijninstallaties uit Kirgizië, onder het valse mom van bestrijding van alcoholmisbruik. Zaten de Kirgiziërs daarna zo in de maag met hun wijndruiven dat ze die gingen distilleren? In elk geval bloeit de cognacmarkt er en vloeit het gouden vocht als nooit tevoren.

Zo kan het gebeuren dat tijdens een familiepicknick bij het meer van Song-Koi de recreanten niet alleen het nationale drankje ‘koumis’, een licht alcoholische merriemelk, in de beker laten klateren. Dat ze daarnaast ook een twintig jaar oude OS Enesay in het cognacglas gieten.

Gjelt de Graaf