Midlifecrisis

item3

Voor mannen is de midlifecrisis logisch: je scharrelt een lustig liefje op, etaleert haar in je sportwagen en schakelt soepel door naar een twinkelend cocktailparadijs. De man en zijn midlife, dat combineert tot een crisis die bijna geruststellend voorspelbaar verloopt. Want na zo’n drie jaar gaat de auto op de schroothoop en is de nieuwe lief oud genoeg om er op eigen benen vandoor te gaan.

 

MLC is meer dan overspel

Maar als je als man je vrouw wilt betrappen op de eerste sporen van háár midlifecrisis, moet eerst het logische verstand de deur uit. En dat denken is helaas een blijvertje... De mannelijke handhaver van de relatie verdenkt haar pas van overspel als ze ongericht gaat douchen. Of door haar onverwachte abonnement op de ververs-het-vlees-sportschool.

 

Komen en gaan...

Zonder die logische aanwijzingen slapen mannen verder, het instinct in zoete dromen, als lag het in coma. Verliep de sex zonet wat koeltjes? Het orgasme was wel mooi binnen! De man blijft blind voor de aanstormende midlifecrisis van zijn partner. Tot zij haar speech als guillotine op scherp zet: ik houd wel van je maar ik ben niet meer verliefd op je. Met enkel een trage nekslag tot gevolg, van hem als door hij het raam spiekt. Checkt of er ook een cabrio klaar staat, met zo’n Clooney-offspring erin. Want voor een man kan haar speech slechts op één manier vertaald: ze heeft een ander.

 

En dan vertrekt ze uiteindelijk. En doordenkend achterhaalt de thuisblijver veel later toch ‘zijn’ waarheid. Toen zij voorgoed vertrok, ging ze voor zichzelf en die ander was dus ‘gewoon’ haar eigen ik. Logisch, toch?

Gjelt de Graaf