Kleurrijk wonen in de Harz

item3

Duitsland en-masse voor de Duitsers? Traumwelt-Denken. Neem nu de bergjes van de Harz. Daar strekken zich nog genoeg vierkante kilometers uit waar het inwonertal nog niet eens op één komt. Half leeggelopen Freie Bergstädte (dorpgroot) proberen hier te overleven. Op de winkelkassa’s staat dreigend: ‘Kauf am Ort, sonst sind Wir fort!’

 

Getinte import

Te midden van het immer groene sparrenwoud doopt de nijvere Harzer zijn verfkwast in bijna alle kleuren van de regenboog, van Noors rood tot Grieks blauw, van volkomen geel tot ‘Schweinegeil’ paars. Die kleuren bepalen dus ook de houten gevels van Clausthal-Zellerfeld. Waar Duitsland allang niet meer voor de Duitsers alleen is. Een kijkje in bus 831 aldaar verrast: Koreanen, Chinezen, Zimbabwanen, Nepalezen, Argentijnen en Peruanen zitten er door elkaar. Met één zelfde kenmerk: ze zijn jong.

 

Keuze of noodzaak

Jong in de bejaarde Harz. Er is geen werk. Maar wel studie. De mijnbouwschool van Clausthal is zo beroemd dat vanuit de hele wereld ingenieurs-to-be erop af vliegen. Denen, Duitsers en Nederlanders daarentegen wieken tegenwoordig naar de landen waar die subtropische studenten hun wieg hebben achtergelaten. Want vakantie in de Harz, dat is zo jaren zeventig! Pensions en hotelletjes blijven leeg achter. Daar heeft de burgemeester van Goslar een oplossing voor. Hij wil zijn verplichte quotum van asielopvang zelfs overstijgen: alle vluchtelingen dan de Harz in, naar leegstaande hotels en pensions.

Asiel zoekende Afghanen, Irakezen, Afrikanen... De Harz wordt zo nogmaals kleurrijk. Een van de hotels is inmiddels al met een gazen muur omgeven – niet om de Soedanezen en Tsjetsjenen slechts beperkt te laten luchten maar om de wilde zwijnen buiten te houden. Ordnung muss sein, so keine Gartenschwein.

Gjelt de Graaf